ZIELTJES WINNEN?

Laat maar zien en luister!

JE LEVEN DELEN • ‘En ze komt nu ook in de kerk!’ Toen ze me dit vertelde straalde ze iets uit van ‘de blijdschap van de engelen’ uit Lucas 15:10. De dame, betrokken bij het inloophuis van haar kerk, was verheugd dat iemand die al een tijdje de doordeweekse ontmoetingsochtend bezocht, nu ook geregeld op zondag in de kerkdienst kwam.

De weg naar Vrede, naar Jezus vinden – hoe mooi is het als je voor de ander een rol daarin kunt spelen.

Geregeld hoor ik dat gemeente­leden afkeurend, soms sarcastisch zeggen: ‘Nee, zieltjes winnen, daar doen we niet aan.’ Is dat de reden dat onze missionaire inzet ogenschijnlijk marginaal is geworden? We willen niet opdringerig zijn. Voelen we ons ongemakkelijk bij het hebben van ‘een Woord voor de wereld’?

Dat is prima, want de ‘hoeveel-­zielen-heb-ik-gewonnen-teller’ staat voor iedere mens toch op nul. Dat sarcastische zinnetje is namelijk niet af.
‘Zieltjes winnen, daar doen wij niet aan, want dat is Gods werk.’ Daarmee verandert afkeuring in de erkenning van onze positie. Wij zijn Gods werk. Dus niet: ‘Wij doen Gods werk.’ Hij kan dat zelf veel beter!

Erop uittrekken met het Evangelie is niet per se de deuren langs, het is eerder je leven delen. Laat maar zien en luister: Show and listen! Vertel, als je gevraagd wordt naar het waarom.


De gemeenteopbouw in de Ichthuskerk is bescheiden, maar raakt de kern.
In de kleine kring van de gemeente zijn we gebaat bij het lezen van de Bijbel in één jaar, door samen zingen ontstijgen we onszelf en maken we ruimte voor Gods Geest. Met elkaar bidden we ook buiten de kerkdienst. Of luisteren naar die stille stem in je hart. Oefenen in het spreken over je eigen zoektocht naar vertrouwen op God. De aarzeling overwinnen samen woorden te geven aan je geloof, een buurtmaaltijd houden en omwonenden betrekken in de zorg voor een duurzaam gebouw: ‘opdat zij zien en geloven!’

Wim Pullen
ICHTHUSKERK – ZOETERMEER-NOORD