SPREKER BIJ BERAAD VAN KERKEN OP 21 JANUARI

Moderne profeet in Rotterdam

INTERVIEW • Woensdagavond 21 januari is Martijn van Leerdam, predikant-directeur van de Pauluskerk in Rotterdam, gastspreker bij het Zoetermeerse Beraad van Kerken. Ter voor­bereiding daarop gingen bestuursleden Klaasjan de Jong en Jaap van den Berg met hem in gesprek over zijn werk en hoe je het vol kunt houden.

Vrijdagmiddag 12 december. We staan voor de Pauluskerk: een diaconaal centrum voor álle mensen in Rotterdam en omgeving die het zonder hulp niet redden: dak- en thuislozen, verslaafden, mensen met psychia­trische problemen, mensen zonder geldige verblijfspapieren, zonder betaald werk, jongeren zonder gevoel voor richting in hun bestaan en kwetsbare ouderen.

Gezicht
We hebben een afspraak met Martijn van Leerdam, predikant-­directeur van de Pauluskerk. We zien hem aan komen lopen. Hij vertelt dat hij net bij een bewoner geweest is die in een hospice verblijft. Regelmatig bezoekt hij hem. Daarmee beantwoordt hij onze eerste vraag: waarom ben je overgestapt van gemeente­predikant naar deze plek? Hij vertelt dat hij voor een deel nog steeds gemeentepredikant is. De Pauluskerk is ook een geloofs­gemeenschap met elke zondag een viering, gespreksgroepen en een koor. Tegelijk is hij als directeur eindverantwoordelijke voor deze organisatie. En dus het gezicht van een activistische organisatie.

Scherpe toon
Daarmee komen we bij de profetische kant van zijn werk. Dat heeft te maken met het feit dat de laatste tien jaar het aantal buitenslapers in Rotterdam vertienvoudigd is. Elke nacht slapen er driehonderd mensen buiten; honderd­vijftig daarvan komen dagelijks over de vloer bij de Pauluskerk. Overheidsbeleid helpt daarin niet.


Zulke concrete verhalen van mensen die niet passen in onze wet- en regelgeving doen Martijn kiezen voor een scherpe toon. Noem het gerust een profetische toon. Daar is genoeg reden voor. Zeker als een gemeente het accent verlegt naar repressie: blikjes afpakken van mensen die bedelen, gebiedsverboden, boetes voor buiten slapen. Zonder passende zorg en huisvesting lost dit niets op. Dat betekent soms de confrontatie aangaan. Ruimte nemen om tegen te spreken.

Samen iets doen
We raken onder de indruk van de weerstand waar Martijn en de vrijwilligers tegenaanlopen. Het roept de vraag op: hoe houden jullie dat vol? Voor Martijn persoonlijk is dat de ervaring dat God door mensen werkt. Het engagement bij jonge mensen met het hart op de goede plek. Dat helpt je door de woestijn heen.
Voor hem is geloven onlosmakelijk verbonden met samen iets doen. Waar naar zijn idee sommige kerkgemeenschappen twijfelen aan hun relevantie, weet de Pauluskerk waarvoor zij geroepen is: een schild vormen voor de zwakken.


Daarom een laatste uitspraak van Martijn: ‘Bidden is belangrijk, maar verliest zijn betekenis als je niets doet, als je niet luistert naar je roeping.’ Voor hem is dat: mensen helpen die op je pad komen en niet zonder hulp kunnen.

Klaasjan de Jong en Jaap van den Berg
BERAAD VAN KERKEN ZOETERMEER