LICHTSTRALEN IN JE LEVEN
Gebed is als een diamant
Een juwelier had dringend behoefte aan meer klandizie en hij bedacht een reclamestunt. Hij maakte een wervende folder en voegde bij elk exemplaar een plastic ‘diamant’ toe. Eén folder echter kreeg een echte diamant, met een respectabele waarde. De juwelier riep de mensen op bij hem in de winkel hun diamant te laten testen, want wie weet had je de échte diamant wel ontvangen. Helaas kwamen er maar weinig mensen langs en is de echte diamant verloren gegaan, waarschijnlijk samen met de folder bij het oud papier of in de prullenbak beland. De mensen geloofden er niet in, vonden het te veel moeite of hebben zelfs geen acht op de folder geslagen.
Met het gebed kan het soms ook zo zijn: onderschatte waarde, te veel moeite, onbekendheid. Maar de vergelijking van gebed met een diamant gaat op een mooie manier verder, en dieper. Een diamant moet je slijpen en poetsen. Hoe meer je een diamant bewerkt, hoe groter de schittering wordt. Met het gebed is het niet anders: hoe meer je er mee bezig bent, hoe groter de glans.
Hoe meer je ermee bezig bent, hoe groter de glans
Een diamant bestaat uit vele facetten. Ze hebben elk hun eigen kleur en waarde. Het geheel maakt de diamant betoverend innemend. Ook bidden heeft vele facetten. En hoe meer je ervan ontdekt, hoe dieper waarde het krijgt in je leven. Daarover gaat het in dit themanummer, in de hoop dat u de schittering van gebed gaat zien en ervaren. Enkele van die facetten wil ik hier benoemen.
DankbaarheidAls eerste dankbaarheid. Dat is misschien direct wel het ondergeschoven kindje. God, de Schepper van al wat er is, danken voor al het goede in mooie en in moeilijke dagen: het maakt je bewust van de grote en kleine lichtstralen in je leven. Het geeft uiting aan je afhankelijkheid en geeft God de eer die Hem toekomt. Dat danken niet zo vanzelfsprekend is, wordt ook in de Bijbel benoemd. In Lukas 17 lees je over tien melaatse mannen die genezen werden en van wie er slechts één terug kwam om Jezus te bedanken.
Ik moet denken aan de weken voorafgaand aan de oorlog in Irak. Het was een donkere tijd, met veel angst voor escalatie. De gemeente waar ik toen toe behoorde had een doordeweekse gebedsdienst belegd om God te bidden en te smeken om vrede voor de wereld. Toen na enkele weken de situatie enigszins beperkt gebleken was, zeker voor ons in het Westen, is er nooit een dankdienst gehouden.
Danken, het zit niet meer zo in onze aard en we vinden het al snel gewoon. Toch kan juist danken je een diepe innerlijke vrede geven en het maakt de schittering van God alsmaar groter.
De waarde van gebed is niet te overschatten!
Voorbede doen Voorbede doen voor jezelf, je naaste en de wereld. Je hart uitstorten en Hem, de Eeuwige, deelgenoot maken van wat je het diepst bezighoudt. Niet een lijstje met verzoeknummers indienen, maat God werkelijk een inkijk in je ziel geven.
Dat zal je Gods liefde en betrokkenheid leren ervaren. Het leert je loslaten en overgeven, je komt meer en meer in vrijheid te staan. Gods goedheid en genade gaan schitteren en jouw leven gaat die glans steeds meer weerspiegelen. Voorbede doen voor … Het geeft jezelf tegelijkertijd een enorme verantwoordelijkheid. Want wat is een gebed waard, als je niet zelf bereid bent om je volledig in te zetten voor het doel waar je voor bidt?
God bidden voor je naaste in nood, maar hem of haar zelf geen blik waardig achten en geen uitstrekte hand bieden, dat is een gebed van lege woorden. Bidden doe je met woorden en gedachten, maar zeker ook met daden. ‘Sta op en schitter!’, zoals Jesaja 60:1 het toeroept.
Emoties uiten Je emoties uiten in gebed tot God geeft een bijzondere schittering. Juist de emotie legt de ziel bloot, daar gaat het van hart tot Hart. Blijdschap maar ook teleurstelling en boosheid mogen woorden vinden, het boek Psalmen staat er vol mee.
Soms sta je te juichen van geluk, op andere momenten te schreeuwen van ellende, maar in al die momenten wil God gekend zijn. Hij wil de Heer van je hele leven zijn, niet alleen van de mooie en vrome momenten maar juist ook als je twijfelt en vastloopt in ongeloof.
Welke vader wil niet weten dat zijn kind het moeilijk heeft, welke vader wil juist daarin niet gekend worden?
God wacht met open armen, ook als jij de hopeloosheid nabij bent. Juist dan kun je je zomaar verbazen over Zijn schittering.
Jaren geleden, ik zal het nooit vergeten. Ik was onderweg naar de begrafenis van mijn moeder. De snelweg stond vast met een file van zeven kilometer, geen vluchtstrook beschikbaar, er was geen doorkomen aan. De emoties liepen hoog op in de auto en ik was de radeloosheid nabij. ‘God, nu kunt zelfs U me niet helpen’, dacht ik in mijn boosheid (– en ja, ook dat is een gebed). Ik had het nog niet gedacht of er kwam een ambulance met zwaailicht en sirene aan die zich tussen de file door wrong. Ik ben er met de bumper van mijn auto pal achteraan gegaan en was exact op tijd. Gebedsverhoring of toeval? Voor mij was het in elk geval een schittering van Gods goedheid.
Uiteindelijk heeft een diamant beperkte waarde. De waarde van gebed daarentegen is niet te overschatten! In gebed komen God en mens zo dicht bij elkaar, dat ze elkaars hartslag voelen. Die schittering is mooier en overweldigender dan welke diamant dan ook.
Willem van Rumpt
KiZ-REDACTEUR